Çocukluğuma gitti aklım. Derdin ne olduğunu bilmediğim çocukluğuma.
Güneş arkamdan vururken, vücudum ısınıyordu. Ama beni içten içe ısındıran, maziye döndüğüm o düşüncelerdi.
Bundan 10-12 yıl önceydi sanırım. Okula annemin elini tutarak gidiyordum. Beslenme çantası boynumda, suluk ile beraber sallanıyordu. Sırt çantam annemdeydi. Beni okula götürdüğü zamanlarda, hiç çantamı taşıtmamıştı. Bende hiç istememiştim. Hava sıcak olduğu için üstümde sadece okul üniforması vardı. Okulumuzun kıyafetleri o yıllarda açık maviydi. Şimdilerde yeşil olarak değişmiş galiba. Okulun önünden geçtim geçen. Benim zamanıma göre baya bir kalabalıklaşmış okul. Yeşil kıyafetleriyle öğrenciler, okulun bahçesini adeta orman gibi kaplamışlardı. Annem ile çocukken bana poğaça, simit ve meyve suyu aldığımız kırtasiye eskisi kadar işlek değilmiş galiba. Yanına açılan yeni dükkanlar işlerini azaltmış. Çocukken annemin sırtında çantam ile içeri girip bana burada bekle dediği dükkan artık eskisi gibi büyük gelmedi gözüme.