Yolda eve doğru yürürken rahatlamış hissediyordu. Mutlu değildi. Ama yapmak zorunda olduğu bir şeyden kurtulduğu için rahatlamıştı. İçindeki bu rahatlık onu yavaşça rüzgarla ilerleyen bir yelkenli gibi kıyıdan uzaklaştırıyordu. Boşluktaydı sanki. O sırada kafasında bir soru belirdi. Şimdi ne yapacaktı? Bu soru onu korkuttu. Hüzünlendi birden. Ne yapacağını bilemedi. Kıyıdan uzaklaşırken fırtınanın ortasında kalmıştı. Düşünceler üstüne geliyordu. Cevapsızdı. En azından onun için olumlu cevaplar değillerdi. Üzüntüsü artıyordu. Korkmaya başladı. Düşünceler yoğunlaşıyordu. Boğulacanı düşünmeye başladı. Bir şeyler bulmalıydı. Bir çıkış yolu olmalı diye düşündü. Sonunda olmadığını kabul edince son nefesini alarak soğuk düşüncelerde kayboldu.