Bir insandan umudunu alırsak geriye ne kalır? Bunu asla bilemeyiz. Psikologlar böyle durumlara depresyon belirtisi gözüyle bakar. Çünkü bu dünyadan hiçbir beklentisi olmaması, kişiyi boşluğa, kedere, iç huzursuzluğa sürükleyebilir. Lakin bunlardan sıyrılıp, sadece bu kadarmış demek ve bununla bir sorunun olmaması durumu, kişiyi tam anlamıyla iç mutluluğa da sürükleyebilir. Bu herkesin başarabileceği bir şey değil tabiki. Ama yinede başarılabilir.
Hinduizm de nirvana diye bir tabir var. Kişinin ulaşabileceği en yüksek mertebe olarak anlatılır kısaca. Bence nirvana ümitsizliği kabullenmek. Olmayacak, olma ihtimali kesinlikle yüzde sıfır diyip bunu önemsememek. İşte bu düşünceye kabullenirsek, kişi en azından kendince en yüksek mertebe ulaşır. Çünkü kendisine göre zirveyi bilmiş olur ve daha fazla çabalamaz veya en azından önemsemez.