Düşünmenin acı verdiği şeyler var. Herkes için bu farklı bambaşka bir şey olabilir. Çoğu kişi eski bir sevdiğini, kimileri kaybettiği bir yakınını yada bazıları için korktuğu bir durum olur. Ama benim içim çok kez yandı. Ölümle yüzleştim, başarısızlıklar yaşadım, terkedildim. Ama beni en çok üzen, düşünmenin bile canımı acıttığı durum, yetersizlik hissini giderememek oldu. "Ne yaparsam yapayım olmuyor, ne yaparsam işe yaramayacak. " Bu düşüncelerle yaşamak tahmin edilenden çok daha zor. Yaşamadan bilemez insan. Bu durumda aynı böyle. Acımı hissetmeniz için yaşamanız lazım.
Bundan aylar önce deneyip başaramamaktan korktuğumu yazmıştım. Bugün korkumun gerçekleştiğini ve bu durumla sürekli yüzleştiğimi söyleyebilirim. Ve düşündüğümden daha kötüyüm şuan. Çünkü denedim ve işe yaramadı. Geriye kalan tek şey, yetersizlik hissi.